Verslagen

Zwaarste van Limburg

21 Apr 2012

De zwaarste van Limburg is een Utraloop over 60km door Nederland, België en Duitsland met heel veel hoogtemeters in het parcours. Een uistekend voorbereiding op de Alpe ‘d Huez die 5 weken later op agenda staat en wat natuurlijk voor 100% klimkilometers zijn. Goed voorbereid stond ik de 21e april aan de start om de 60 kilometer te gaan overbruggen.

De start was om 9 uur in de ochtend vanuit een plaatselijk voetbalstadion en ook al was het bewolkt, het was gelukkig nog droog. Om exact 9 uur kon ik samen met ongeveer 100 andere lopers beginnen aan de lange run. Gelijk al was het duidelijk dat dit echt een klimrun zou worden, want er was bijna geen vlak stuk te bekennen op het parcours.

De eerste 13 km waren toch goed te doen en hier was het eerste rustpunt opgesteld. Even wat eten en drinken en snel de camelbak weer op de rug om de run te vervolgen. Na een klein half uurtje voorbij het eerste rustpunt,braken de hemelsluizen open en begon het vreselijk te regenen en te hagelen. De regen was zo hevig dat er geen regenjasje meer hielp en dat betekend gewoon drijfnat doorlopen.

De hoogteverschillen werden ook steeds groter en sommige stukken waren rennend niet eens te voltooien. Ondanks dat ik nergens meer droog was, kon ik wel van de prachtige omgeving genieten en zo belande ik op 27 km op het volgende rustpunt. Hier was het druk en aan de gezichten van de collega lopers kon ik aflezen dat ik niet de enige was die het lastig had gehad.

Het was inmiddels weer droog geworden, maar het heuvelachtige parcours was spekglad geworden en het was op sommige stukken al een kunst om normaal overeind te blijven. Bij sommige stukken omhoog kwam er een stroom water naar beneden en liep je gewoon in een laag water. Al met al had dit stuk meer te maken met survival, dan met hardlopen. Rustpunt 3 op 42 km was in zicht en daar kon ik weer bijkomen van de strijd tegen het water.

Het stuk naar het 51 km punt verliep droog, maar je kwam toch al redelijk wat lopers voorbij die mank lopend probeerde de tocht te voltooien. Vooral de kou op de spieren leek op dit stuk zijn tol te eisen en soms moest ik stoppen om te vragen hoe het ging, maar al snel werd duidelijk dat deze mensen de 60 km niet gingen voltooien.

Het laatste rustpunt stond boven op een heuvel en wat was ik blij dat hier weer even wat kon bijtanken en de enthousiaste mensen bij het rustpunt gaven weer energie voor laatste 9 km van de run. Dit laatste stuk ging door de weilanden en bossen en was echt fantastisch mooi. Toch betrapte ik mezelf op het feit dat ik stiekem erg blij was toen ik het bordje zag: nog 3 km. Maar deze laatste 3km waren niet echt prettig voor de benen. Hoge trappen door de bossen deden je benen ontploffen en in de laatste 2 km zag ik zelfs iemand op de knieën de trap omhoog gaan. (zo had ik het niet geleerd van mijn ouders)

Daar was het einde van het bos en ik zag het voetbalstadion weer in beeld komen. Bij de finish was het gezellig druk en ik tikte de stopwatch af op: 6:37 uur. Zeker tevreden aangezien het parcours niet echt heel makkelijk was. Wel was het een loop die een vervolg gaat krijgen, want het is een prachtig parcours. Op naar de volgende uitdaging.



Terug naar het overzicht
WhiteVision   Maxim Ciber Hangslotje Staalkabelstunter